noonwi's profileMay Love Remain and May ...PhotosBlogLists Tools Help

noonwi Boonsiri

Occupation

May Love Remain and May the force be with us.

ขอให้ความรักยังคงอยู่ในโลกใบนี้ แม้ไม่ใช่ความรักของเราก็ตาม
September 08

ฉันดีใจ...ที่มีเธอ

 
วันนี้สอบ PHP ล่ะ เข้าไปในห้อง กวางจองเครื่องข้างๆไว้ให้
แต่อยู่ๆหน้าจอดับใช้ไม่ได้ซะงั้น...เปลี่ยนเครื่องก็ได้ -*-
สรุปได้นั่งข้างยิ่วอ่ะ ...หารู้ไม่ ความซวยเริ่มมาเยือน(อีกรอบ)
 
เริ่มสอบแระ...ติดตั้งระบบตามที่เพื่อนๆเด็กหอติวมา
เรียบร้อยแล้ว...เตรียมเริ่มทำข้อสอบได้
อ๊ะ..เปิด MySQL แล้ว แต่ Connect ฐานข้อมูลไม่ติด
เวรกรำแล้วไง...เอาไงอ่าทีนี้
 
พยายามเข้าไอ่นุ่น...ต้องแก้ได้สิ...
ผ่านไป 1 ชั่วโมง...ความพยายามไม่ได้ผล
คนอื่นได้คะแนนไปหมดแระ...เหลือวิทิดาคนเดียว
น้ำตาเริ่มซึมแล้วล่ะ...เครียดมากๆ เอาไงดีวะเรา

เวลาก็จะหมดแล้วด้วยอ่ะ เหลืออีกครึ่งชั่วโมง ยังไม่ได้ทำอะไรเลย
รอบข้างก็ช่วยเราอยู่บ้าง แต่ไม่มีใครแก้ปัญหานี้ได้เลยอ่ะ
 
อยู่ๆก็มี SMS เข้ามาอ่ะ..จากอีฟ
"พอทำได้มั๊ย ไม่ต้องเสร็จหมดก็ส่งเลยดีกว่านะนุ่น สู้ๆนะ"
ได้ทีส่งกลับ...
"เรายังติดตั้งระบบไม่ได้เลย อยากร้องไห้ว่ะ"
 
ไม่ถึงนาที..พี่น้องค๊าบ อีฟลุกจากเครื่องอ่ะ แล้วก็เดินออกจากห้องสอบ
ส่ง SMS มาอีกครั้งว่า
"นุ่น ขออาจารย์ย้ายมาเครื่องชั้น แล้วให้เอสช่วยดู"
 
อึ้งดิ่...แกรเสียสละเครื่องคอมให้ชั้นเลยหรอ ทั้งๆที่แกรอาจจะได้คะแนนมากกว่านี้อ่ะ
แถมไม่ให้เอสออกตาม เพื่อที่จะช่วยให้ชั้นได้คะแนนเนี่ยะ
ขอบใจนะอีฟ...ชั้นได้คะแนนแล้วล่ะ
แต่ถ้าจะให้ชั้นอยู่ต่อ เพื่อที่จะได้คะแนนสูงต่อไปและมากกว่าแก ชั้นทำไม่ได้จริงๆนะ
 
เดินออกดิ่...คะแนนเท่าอีฟแล้ว
โทรหาทันทีอ่ะ..."แกรมาหาชั้นที่ใต้ภาคที"
เจอหน้ากัน..พูดไม่ออกอ่ะ เขื่อนแตกแล้วไอ่นุ่น
ร้องไห้โฮทันทีอ่า ทั้งเครียดทั้งดีใจ ไม่รู้ว่ารู้สึกอะไรมากกว่านี้อีก
 
อีฟบอกว่า "แกโชคดีนะที่อาจารย์ยังให้เปลี่ยนเครื่องได้"
เราได้แต่มองหน้าอีฟ พูดไม่ออก แต่ในใจคิดไปแล้วล่ะว่า
"ชั้นโชคดี เพราะชั้นมีแกต่างหาก"

ขอบใจนะอีฟ ชั้นไม่นึกเลยอ่ะ ว่าชั้นโชคดีแค่ไหนที่มีแกร
ชั้นมีแกรหนึ่งคน ก็รู้สึกว่าโชคดีกว่าใครๆแล้ว
 
ขอยืมคำพูดพี่แอมนะ "ถ้ามีอะไรมากกว่า ขอบคุณ ก็อันนั้นแหละ"
 
ดีใจนะ...ที่มีแก
August 28

Multi OK Just to Say วี้ดวิ้ว.. 24-26 Aug 2007

 
 
เพิ่งกลับมาจากมีตติ้งจ๊า...ไปที่เพชรบุรีมาล่ะ
รีสอร์ทก็สวยดี ชื่อว่า สวนเพชร ริเวอร์วิว รีสอร์ท
เป็นรีสอร์ทผ่านแม่น้ำเพชรบุรีเลยล่ะ แต่ฝนตกอ่ะ น้ำเชี่ยวมากๆ
 
 
 
วันแรก...
ตอนเช้ามีเรียนก็ต้องเข้าเรียนตามปกติ เรียนถึงประมาณ 11.30
แล้วก็กลับไปเตรียมตัว เก็บของ ลัลล๊า...
รถออก 13.30 โอ้วววจ๊อดดด...มัวรอกันไปมา 14.00 ยังอยู่หอ - -
ซักพักมีคนโทรตาม บอกว่ารถจะออกแล้ว...วิ่งครับท่านนนน..เหนื่อยอิ๊บอ๋าย
ไปถึงหารถไม่เจออ่ะ รถมันมีหลายคณะที่ไป โดนเด็กวิดวะแซวอีก -*- พวกปาก...เอ้ยยยย
วิ่งขึ้นรถได้ก็แทบแย่...
 
อ๊ะ...ได้เวลาออกเดินทางแล้ว ไม่ได้ผ่านหน้ามอ เลยไม่ได้ไหว้พระจอมฯเลย ยกมือไหว้จากหลังมอละกัน
 
นั่งรถไปประมาณ 3 ชั่วโมงได้ ถึงรีสอร์ทฝนก็ตกพอดี
โอ้วววว...สถานที่เป็นป่ามากๆ ได้ข่าวมีคนเจองูง่ะ
แล้วก็นอนรอน้องปี 1 จนถึง 4 ทุ่ม ออกไปรับน้องมาอ่ะ
ไปแกล้งน้องเอ่ สายเรามา ปะแป้งมันเละเรย มันเลยเอาคืน...
 
 
 
วันที่สอง...
ตื่นเช้าฮะ...แล้วก็ออกไปหม่ำๆ สายๆก็ออกไปทำฐาน เพื่อนมันให้น้องเตะบอลอ่ะ
แล้วก็มีบอลหญิง แต่ไม่ได้เล่นหรอก กลัวเพื่อนเข้าใจผิดว่าเราเป็นลูกบอล -*-
 
ตกบ่ายก็เข้ามานอนกัน แบบว่าง่วงมาก ดูทีวีไปด้วย เล่น UNO อีกต่างหาก
น้องปี 1 ที่พักห้องข้างๆ มันเล่นต่อเพลงกัน เสียงดังมากกกกก
เราพร้อมเพื่อนอีก 6 คน โผล่หน้าไปมอง น้องมันตอบว่า
"ขออภัยค่ะพี่ที่เสียงดัง แต่ไม่หยุดร้องนะคะ"
เวงงงง......เออ กรูก็นอนฟังเสียงพวกแกรต่อไป
 
ตอนกลางคืนน้องมีการแสดงกัน ดูไปแป๊บเดียว ก็มานอนดู AF
ตอนแรก จอย กวาง ติม มานอนดูด้วย แต่ซักพัก มันก็ไปดูน้องแสดงต่อ
เราเลยนอนดูคนเดียวจนจบอ่ะ...
พี่ต๋อมโทรมายั่วเรื่องคอนเสิร์ตพี่ดี้...น้ำตาตก อยากดูวุ้ย
เจ๊โทรมาบอกว่านัทโดนออกจากบ้าน...เจ๊เข้าใจว่าเราไม่มีทีวีดู...ซะงั้น
แต่ขอบบคุณนะคะที่โทรมาปลุก เพราะหลับไประหว่างที่นัทร้องอ่ะ
แต่พอดูจนจบ มันเซอร์ไพร้นิ่นา...
 
แล้วก็ไปร่วมกะน้องต่อ ไปผูกข้อมือน้อง คืนนั้นนอนตี 3 -*-
 
 
 
วันสุดท้ายแล้น...
ตื่นเช้าอีกแระ...เออ ...ลืมบอกว่าน้ำที่นี่เวลาอาบเหมือนผ่านเครื่องทำน้ำแข็งเรยอ่ะ หนาวมั่กๆ
รีบไปทานข้าว เดินไปถ่ายรูปกะโบ ซักพัก แนท กะ  ติม มาร่วมแจม
วิ๊งงงงง....ถ่ายรูปอยู่ดีๆ กล้องเจ๊งซะงั้น...กลับห้องดีก่า หมดรมณ์
 
กินข้าวกลางวันเสร็จก็มาถ่ายรูปสายรหัสกัน หนุกดี
ขอบใจแนทมากนะ ที่ให้ยืมกล้องอ่ะ ไม่งั้นเราก็ไม่มีกล้องถ่ายน้องอ่ะ
 
เดินทางกลับถึงหอก็ประมาณ 18.30 อ่ะ เหนื่อยดีแท้
 
 
 
ปล.ปี 4 แล้ว มีตติ้งนี้คงมีเพื่อนไปกันครบเป็นปีสุดท้าย - นุ่น ปุ๋ย โบ แนท กวาง ติม จอย (ขาดฝ้ายสาวเฮอร์เบอร์ไลท์)
ปีหน้า จะพยายามทำตัวให้ว่างนะ แล้วจะไปเที่ยวกะน้องๆอีก..อิอิ
August 24

เมื่อไหร่น๊า...

คิดถึง
"พี่แอม"
 
อดดูคอนเสิร์ตพี่ดี้เรย Y_Y 
August 17

ทอฝัน

กลับมาชอบเพลงนี้อีกแล้ว...เลยเอาเพลงนี้มาให้ฟังกัน
 
ขับร้องโดย : นก สินจัย หงษ์ไทย
คำร้องโดย : เสาวลักษณ์ ลีละบุตร
 
ทอฝัน

ทีละนิด..ทีละน้อย.. ทำให้มันเป็นจริง..
ครั้งละนิดครั้งละน้อย..ฝันก็คงจะจริง..

ฟางเส้นบางๆ ถักทอประสานเป็นรัง
ใบไม้เป็นดั่งหลังคา
ฟางครั้งละเส้น สร้างรังให้สวยขึ้นมา
เพียงพอพึ่งพาพอพักพิง

เราก็มีความฝันเหมือนนกที่สร้างรัง
บ้านเพียงสักหลังสวยสดใส
รังที่เธอกับฉันสร้างมันด้วยความเข้าใจ
เราจะเติมแต่งไปด้วยใจที่รวมเป็นดวงเดียว

เรียงร้อยคืนวัน ผูกพันประสานเยื่อใย
ทอฝันในใจทุกวัน
มีรักเป็นฟางสร้างรังที่หวังด้วยกัน
เป็นรังของเรา รังของเรา
 
คอยจนถึงวัน วันของเรา
 
ชอบฟังเพลงนี้มากๆเมื่อก่อน วันนี้ในบอร์ดมีคนนึกถึงเพลงที่พี่แอมแต่ง เลยนึกถึงเพลงนี้เลย
 
ลัลล๊า ~~~ เพราะจัง ^ ^
July 10

เพราะการคาดหวังที่มากไป

เฮ้อ...ตอนนี้เซ็งนิดหน่อย อะไรก็ไม่เข้ารูปเข้ารอยเท่าไหร่
 
คุยกะเพื่อน ถามคำก็ตอบคำ ไอ่เราก็แค่เป็นห่วง อยากรู้ว่ามันยังดีอยู่มั๊ย
ก็แค่ถาม รู้นะว่ายุ่งและเครียด เพราะงานที่ออกมามันไม่ลงตัว
ถึงช่วยอะไรไม่ได้ แต่อย่างน้อยให้เรารับรู้บ้างก็ได้นิ่
แค่พูดให้เราฟัง แกรก็คงไม่หายเครียดหรอก แต่มันก็ยังมีคนฟังแกรนี่นา
ขอร้องเถอะ ช่วยทำให้ฉันรู้สึกว่าเธออยากคุยกับฉันบ้างได้ป่าวเนี่ยะ
 
เพื่อนที่มอก็พอกัน มีอะไรก็ไม่ค่อยจะพูดจะบอกกันเลย
ต้องให้ตรัสรู้เอง บางอย่างบอกกันบ้างก็ได้นะ จะได้ทำตัวถูก
เราไม่ต้องการที่จะแข่งขันกับใครหรอกนะ
แต่ถ้าใครจริงใจด้วย เราก็จริงใจตอบสิ
แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมทุกคนต้องดิ้นรนไข่วคว้าจากเรา
ตักตวงผลประโยขน์กันสุดยอดเลย
นี่ล่ะน๊า...สังคมยิ่งโต ตัวคนเราก็ยิ่งโตตาม แก่งแย่งกันไปเรื่อย
 
เซ็งว่ะ..............นี่ล่ะ.....ผลของการคาดหวังมากเกินไป
ช่างเถอะ...เดี๋ยวก็หาย ตอนนี้ไอ่นุ่นผีเข้า
 
ปล. ก๋วยเตี๋ยวน่ารักว่ะ อิอิ ลูกชายเจ๊...หล่อเน้ออออ
June 05

นู๋นุ่น @ Inspireware

ฝึกงานเสร็จแล้วล่ะ ตั้งแต่วันที่ 1 มิ.ย. อ่ะ

เจ๊พาไปเลี้ยงเอ็มเคด้วยล่ะ อารมณ์ว่าเลี้ยงไล่ส่ง

โทรชวนแอ้แล้วแอ้ไม่มาอ่ะ บอกว่าไม่มีตังค์

ขอบคุณมากๆน๊าค๊าเจ๊  เอ็มเคอร่อยง่ะ

 

รู้สึกโอเคมากๆ ได้ทำงานหลายอย่างเลย

ได้เจอสังคมใหม่ เจองานใหม่ๆที่เราไม่เคยทำ

อยู่ที่มหาลัยมันก็อีกแบบ ที่ทำงานก็อีกแบบ

 

ได้อะไรจากการฝึกงานนี้บ้าง

  1. ได้ทำงานจริงๆอ่ะ รู้สึกประหม่ามากๆในตอนแรก กลัวทำไม่ได้ดี
  2. ได้เจองานใหม่ๆเต็มเลย
  3. ได้รู้อีกว่าเค้าทำงานจริงๆแล้วเป็นยังไง มันไม่ง่ายอย่างที่คิดหรอก
  4. เริ่มงานช้าเลิกงานมืด เลยรู้ตัวว่าพอถึงหอแล้วก็ง่วงหลับพอดี
  5. บริษัทนี้มีแต่คนเก่งอ่ะ อยากเก่งบ้างจัง

แล้วได้อะไรจากบริษัทล่ะ

  1. ได้รับการประเมินฝึกงาน ผ่านค๊า
  2. ได้รู้ว่าการเดินทางไกลมันเป็นอย่างงี้นี่เอง (รถไฟฟ้าที่รัก สนามเป้า-อารีย์)
  3. พี่ๆแต่ละคนในบริษัท ไม่ได้เป็นอย่างที่เห็นในครั้งแรก
  4. คำว่าอบอุ่นเหมือนบ้าน หาได้จากบริษัทนี้เลย
  5. ได้เพื่อน พี่สาว และพี่ชายเพิ่มขึ้นตั้งหลายคนแน่ะ

อยากจะขอบคุณ...มากๆ

  1. พ่อ แม่ พี่นิว ที่ให้ทุนหนาๆในการฝึกงาน ซึ่งละลายไปกับชีวิตประจำวันหมดแล้ว
  2. เพื่อนฝึกงานด้วยกัน (แอ้ คิว แม้ว นุ่มนิ่ม เอม ฝน) ถ้าไม่ได้เพื่อนๆ งานก็คงไม่เสร็จอ่ะ
  3. P’Mac เจ้าของบริษัทที่แสนจะใจดี รวมถึงพ่อกับแม่พี่ด้วยนะคะ สำหรับทุกอย่างระหว่างการฝึกงานค่ะ
  4. P’EM พี่ชายที่ให้งาน และให้ผลประเมินสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี
  5. พี่ธัน พี่เปิ้ง พี่ผิง พี่หยี พี่ปุ๋ย พี่โน้ต พี่เอก พี่ป๊อก พี่เต้ ...กับมิตรภาพที่ดีต่อกันค่ะ
  6. เจ๊...พี่สาวคนเดียวในบริษัทที่ดูแลน้องๆตั้งแต่เรื่องงานจนถึงเรื่องส่วนตัว เสียงเจ๊หวานได้ใจอ่ะ

งานนี้ดูโอเคมากๆ ประทับใจทุกคน ขอบคุณมากๆคะ

 

 

ขนของจากหอพี่นิวกลับบ้านมาแล้วล่ะ

ยังจัดไม่เสร็จเลย 2 วันแล้วอ่ะ เหนื่อยโคตร

ตอนนี้ก็ว่างแล้ว นอนอยู่บ้านอย่างเดียวเลย

แถมไม่มีข้าวให้กินอีกต่างหาก มาม่าก็หมดบ้าน เหอะๆ

แต่ก็โอเคอ่ะ ตั้งแต่ปิดเทอม ยังไม่ได้นอนอยู่บ้านนานๆซักวัน

งี้แหละ...บ้านมันน่าอยู่นี่หว่า

บ้าน ถึงไม่ใช่ที่ที่อุ่นที่สุด แต่เป็นที่ที่นุ่นอยากอยู่ที่สุดไง

 

ของแถม...

เมื่อวันเสาร์ไปดูพี่แอมมา สนุกมากๆ

ชอบเพลง สรุปว่าบ้า เต้นได้ใจ ไม่รู้อะไรเข้าสิงพี่แอมมมมมมมมมม

แอบสงสารพี่โบอ่ะ ร้องเพลง หนึ่งในไม่กี่คน ให้พี่สาวที่เพิ่งเสียไป ร้องไห้ไม่หยุดเรย เอาใจช่วยสุดตัวค่ะ

ส่วนดาก็โอเค นักร้องคุณภาพอีกคนหนึ่งจ๊า

อยากดูอีกรอบอ่ะ ตั้งรอดูซีดีซะแล้น

April 11

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...

วันนี้จะมาเล่านิทานให้ฟัง..
 
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว space ที่นามว่า noonwi เป็นอันร้างไปเสียนาน เกือบจะ 1 ปีได้(มั๊ง)
ปิดเทอมมาซะนาน อยากจะอัพหลายอย่าง แต่ด้วยความที่ "ขี้เกียจ" นั่นเอง
จึงเป็นสาเหตุให้เกิดหยากไหย้ขึ้นมากมาย มีอะไรต้องทำอีกเยอะแยะ แต่ก็ไม่รอด
เวลาก็มีเท่าคนอื่น แต่เอาไปทำอะไรหมดวะเนี่ยะ
 
เว็บ ampclub.net >> เฟิสทำ
เพลง breakaway >> เฟิสอีกอ่ะ(ก็คนมันว่าง)
รูปที่อ่ออนนุช >> แอ้ถ่าย
ซีดีพี่แอม >> พี่ต๋อม พี่เปิ้ลซื้อให้(เราจ่ายตังค์)
เสียงพี่แอมตามวิทยุ >> พี่เมย์อัด
 
นี่ยังดีนะเนี่ยะที่ยังเคี้ยวข้าวเองและสามารถนอนเองได้อยู่ หึหึ
 
เกรดออกแล้น เจอ D+ เด้งไป 1 ตัว CG ค้าบพี่น้อง เอาเข้าไป!!
ใครทำอะไรไว้คงรู้ๆกันอยู่ เสียใจที่ได้ แต่ไม่เสียดายที่ทำให้รู้อะไรอีกตั้งมากแน่ะ!!
แต่ดีว่ะ เกรดขึ้นอ่ะ ขึ้นเล็กน้อย แต่ดีใจไม่ใช่น้อย
 
พี่แอมออกอัลบั้มใหม่ "เรื่องน้ำเน่า" ลัลล๊า.....คนกำลังเศร้า เจอเรื่องน้ำเน่ามา
พี่อ้อยออกหนังสือใหม่ "เรื่องไหนก็ไม่ใหญ่เท่าหัวใจ" อ๊ะ!! คนเขียนคำนิยมน่ารักว่ะ คนวาดรูปก็เก่ง ยิ่งคนเขียนหนังสือเล่มนี้สุดยอดไปเรย
 
ฝึกงาน โอเคอยู่ หนุกหนานเฮฮา แต่เดวนี้เริ่มไม่มีไรกิน เจ๊!! นุ่นอยากได้หมอนง่ะ
 
ตอนนี้กะลังอ้วนขึ้นค่ะ กินแล้วก็นั่งหน้าคอม กะแอ้สองคน ใครจะตามชั้นทันบ้างเนี่ยะ
 
และแล้วก็เป็นอันจบเรื่องและจบชีวิตของนู๋นุ่นไปในที่สุด อวสาน...
 
 
 
 
ปล. ทำไมอัพบล็อกครั้งนี้มันดูงงๆเนี่ยะ แต่เข้าใจกันหน่อยนะ คนมันอยากเขียนตามที่คิด
      เนี่ยะ !! ตามที่คิดเลย ไม่มีแก้ มีแต่เพิ่ม   <<< ไอ้เจ้าของ Space มันบ้าไปแล้นนนนนนน
 

Url